Wolność krwią okupiona

Ten krótki artykuł jest skierowany na szerzącą się obojętność młodych i brak zainteresowania z ich strony naszą regionalną historią. Niewiele osób przywiązuje wagę do faktu, iż obecną wolność zawdzięczamy przelanej krwi naszych przodków. Mam tu na myśli oczywiście pamiętne trzy powstania śląskie. Nasze miasto w tamtym czasie spłodziło kilku wybitnych mężów stanu z Wojciechem Korfantym na czele, którzy bezpośrednio przyczynili się do tego zwycięstwa walcząc w obronie polskości Śląska. Z racji niemożności przedstawienia wszystkich sylwetek skupimy się na kilku istotnych postaciach.
Stwierdziliśmy, iż nie będziemy czynić długich wywodów na temat życiorysów, gdyż naszym celem nie jest pisanie pracy historycznej, a jedynie uświadomienie i przekazanie podstawowych informacji, którymi każdy szanujący się Siemianowiczanin powinien dysponować. Mamy również nadzieję, że ten artykuł skłoni do zgłębiania swej wiedzy o Śląsku i sięgnięcia do szeroko dostępnej fachowej literatury na ten temat.
Wojciech Korfanty – (ur. 20 kwietnia 1873 r. w osadzie Sadzawka (obecnie Siemianowice Śląskie), zm. 17 sierpnia 1939 r. w Warszawie) – polski przywódca narodowy na Górnym Śląsku oraz najwybitniejszy działacz z tego regionu, dyktator III Powstania Śląskiego.
Pochodził z domu o korzeniach robotniczych. Był wychowywany w duchu polskiego patriotyzmu i od wczesnych lat wykazywał silne poczucie polskości. Jako nastolatek założył w szkole tajne kółko szerzące polską kulturę. 14 sierpnia 1985 roku został wyrzucony ze szkoły średniej za negatywne wypowiedzi o Bismarcku, jednakże po interwencji Józefa Kościelskiego (posła do Reichstagu z Wielkopolski) udało mu się przystąpić do egzaminów i skończyć szkołę. Studiował filozofię , ekonomię i prawo.
W latach 1901-1908 należał do Ligi Narodowej i był bliskim współpracownikiem Romana Dmowskiego. W latach 1903-1912 i 1918 był posłem do Reichstagu, w którym przystąpił do Koła Polskiego. Poprzez swą działalność polityczną szerzył polskość. Stanowczo sprzeciwiał się Niemieckiej Partii Centrum, która rekrutowała w swe szeregi polską ludność Śląska. Wszedł również w zatarg z niemieckim klerem, gdyż krytykował germanizację ludności polskiej poprzez prowadzenia mszy wyłącznie w języku niemieckim. 25 października 1918 wygłosił w Reichstagu swoją słynna mowę apelując o przyłączenia do państwa polskiego wszystkich ziem zaboru pruskiego. W latach 1918-1919 był członkiem Naczelnej Rady Ludowej stanowiącej rząd na Wielkopolsce podczas powstania wielkopolskiego. W 1920 r. objął stanowisko komisarza plebiscytowego na Górnym Śląsku. Po osiągnięciu wyniku niekorzystnego dla Polski spowodowanego atmosferą terroru skoncentrowanego na Polakach oraz fałszowania głosów sprowadzając przez władze ludność niemiecką spoza Śląska, postanowił stanąć na czele III Powstania Śląskiego. Po odrodzeniu się Polski sprawował mandat posła na sejm I i II kadencji. Wojciech Korfanty był stanowczym przeciwnikiem komunizmu. Popadł w konflikt z Józefem Piłsudzkim. W okresie sanacji był wielokrotnie atakowany i osadzony w twierdzy brzeskiej. W 1935 r. udał się na emigrację do Pragi w obawie przed dalszymi represjami. Nie mógł powrócić do kraju nawet na pogrzeb własnego syna w 1938 r. Po wypowiedzeniu przez Niemcy paktu o nieagresji Polsce powrócił do kraju gotów do podjęcia walki w nadchodzącym konflikcie, jednakże został ponownie aresztowany i osadzony na Pawiaku. Został zwolniony po 3 miesiącach. Niedługo potem zmarł (najprawdopodobniej w wyniku wycieńczenia spowodowanego aresztem). Jego pogrzeb zgromadził parę tysięcy osób i stał się wyrazem poparcia dla jego wieloletniej walki o niepodległość Polski. Dzisiaj niemalże każde śląskie miasto posiada ulicę im. Wojciecha Korfantego, nie mówiąc już o licznych tablicach/pomnikach i szkołach uczczonych jego imieniem.
Karol Gajdzik – podporucznik pochodzący z Przełajki, dowódca 4 pułku piechoty im. „Czwartaków”. W 1921 roku zatrzymał natarcie wojsk niemieckich pod Górą św. Anny
Walenty Fojkis – przed wybuchem II wojny światowej był naczelnikiem Gminy Michałkowice. Brał udział w bitwie o Górę św. Anny, w której dowodził 1 pułkiem piechoty, a 1 września 1939 kierował obroną kopalni „Michał” przed oddziałami „Freikorpsu”. Posiadał stopień podporucznika.
Tadeusz Majcherczyk – Zdan – podpułkownik batalionu „Chrobry I”, który walczył w Powstaniu Warszawskim.
Jan Emil Stanek – pułkownik, jeden z przywódców trzech Powstań Śląskich.
Nazwiska czterech powyższych są wyryte na pomniku Czynu Niepodległościowego mieszczącego się na Placu Skargi w Siemianowicach Śl.
Józef Skrzek – komendant Inspektoratu Katowickiego Związku Walki Zbrojnej, działacz organizacji Młoda Polska, harcerz, schwytany przez nazistów i powieszony wraz z Pawłem Wójcikiem za działalność patriotyczną.
Powyżej przedstawiliśmy wybitnych działaczy, którzy przysłużyli się dla sprawy. Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że lista osób, które poświęciły wolność, a nieraz nawet życie dla dobra Śląska jest bardzo długa. Być może jeden z Twoich bliskich brał udział w powstaniach śląskich lub w innej działalności narodowej. Musimy sobie wszyscy zdać sprawę, że chociaż żyjemy w innych czasach „względnego spokoju”, to jednak walka trwa nadal na polu mentalnym i świadomościowym. Tak więc jeśli jesteś dumny z tego, że jesteś Polakiem, Ślązakiem, Siemianowiczaninem, nie wstydź się o tym mówić. Od Ciebie zależy, czy Twoje dzieci będą się wychowywały w pamięci i szacunku dla kraju, czy też będą ogłupiane przez tanich „idoli” z MTV i innych kiepskich programów wciskanych nam przez massmedia.
Sława Przodkom, Sława Polsce!